Hoofd Menu

TWEEDE KAMERVERKIEZINGEN 15 MAART 2017

 

De Cannabis-Kieswijzer is sinds jaren de site over alles wat met verkiezingen enerzijds en anderzijds met cannabis en softdrugsbeleid te maken heeft. Van Europese Parlementsverkiezingen, Eerste Kamer-, Tweede Kamer-, Provinciale Staten- tot aan Raadsverkiezingen. Daarnaast tref je Kamervragen en nieuws of achtergrondartikelen aan; met bijvoorbeeld overzichten van standpunten van verschillende politieke partijen over cannabisbeleid of het stemgedrag van partijen.

Ook berichten we over het experiment gesloten coffeeshopketen. De deadline van 10 juni 2019 is inmiddels verstreken.

 

EXPERIMENT JAexperiment ja

 

 EXPERIMENT NEEexperiment nee

 

EXPERIMENT ONBESLIST091914 MarijuanaYesNo fitbox 1000x1000

 

We hopen dat deze informatie helpt ter oriëntatie om tot een scherpere gedachtevorming te komen over de ontwikkelingen in en van softdrugsbeleid of om bij verschillende verkiezingen mede te kunnen bepalen op welke politieke partij te stemmen.



 

The rise and decline of cannabis prohibition/opkomst en ondergang van het cannabiverbod

The rise and decline of cannabis prohibition/opkomst en ondergang van het cannabiverbod

Deze publicatie ‘de opkomst en ondergang van het cannabisverbod’ is gedurende twee jaar tot stand gekomen in samenwerking met het Transnational Institute in Amsterdam en de Global Drug Policy Observatory bij de Swansea University. Een tussen-rapportage werd in mei 2013 gepresenteerd bij de 7e jaarlijkse conferentie van the International Society for the Study of Drug Policy op de los Andes Universiteit, in Bogotá en verder in oktober 2013 besproken bij een expert seminar over cannabis regulering in Amsterdam, waarbij diverse academici, ambtenaren en NGO-experts waardevolle commentaren inbrachten. De eindrapportage is door de auteurs in maart 2014 gepresenteerd bij de 57e van de UN Commission on Narcotic Drugs (CND) in Wenen.
Cannabis is een middel die al lang onder de aandacht is van het internationale drugscontrole regime binnen het systeem die gebaseerd is op het Enkelvoudig Verdrag van 1961. Het ‘regime-landschap’ echter tegenwoordig aan het veranderen. Geconfronteerd met specifieke uitdagingen en democratische besluitvorming, zijn er veranderdingen die voorbijgaan aan een tolerante benadering van het bezit van cannabis voor persoonlijk gebruik, namelijk naar die van legale gereguleerde marktwerking voor cannabis. In november 2012 werd in de Staten Colorado en Washington gestemd voor beleidsinitiatieven om cannabis te belasten en voor de regulering van cannabis kweek, distributie en consumptie voor niet medische redenen. Amper een jaar later legaliseerde Uruguay de hele cannabisketen voor medisch, industrieel en recreatief gebruik. Deze beleidsveranderingen gaan ver over de grenzen van een prohibitie-beleid van de internationale drugsverdragen heen dat ze een breuk vertegenwoordigen met het historische beleid die gebaseerd werd op dubieuze wetenschap en politieke stellingnames zodat ze het mondiale regime in een crisis hebben gebracht, volgens dit rapport.

Er zijn goede redenen om vragen te stellen het gevoerde verdrags-prohibitie-systeem. Dat cannabis werd opgenomen in de verdragen is het resultaat van twijfelachtige procedures en dubieuze bewijsvoering. Bovendien is er nooit een wetenschappelijke review geweest over cannabis volgens de huidige geaccepteerde wetenschappelijke standaarden. Daarbij opgeteld is nooit aangetoond dat het prohibitieve model effect heft gehad op het verminderen van de markt of het gebruik. Het heeft eerder een zware tol gevraagd van handhavingssystemen, heeft negatieve impact voor sociale en volksgezondheid en heeft een illegale markt gecreëerd die de georganiseerde misdaad, geweld en corruptie in de hand werkt. Voor al deze redenen zijn zachtere benaderingen, niet eens zijn met verdragen, decriminalisering en de facto regulering doorgevoerd in landen waar traditioneel gebruik van cannabis wijdverspreid is en die zijn opgebloeid binnen elke regio waar cannabis de afgelopen decennia populair is geworden. Decennia van twijfel, zachtere benaderingen, legale hypocrisie en politieke experimenten hebben het punt bereikt waar ‘de jure’ legale regulering van de gehele cannabismarkt aan politieke acceptatie wint, zelfs als daarmee bepaalde gedateerde elementen uit de VN-drugsverdragen worden overtreden. Spanningen tussen landen die meer flexibiliteit zoeken en het VN-drugsregime met z’n gespecialiseerde organen als mede-landen die voorstander zijn op de status quo te handhaven zullen alleen maar meer toenemen. Dit lijkt onvermijdbaar omdat de trend om cannabis te willen reguleren onomkeerbaar lijkt en snel te toe nemen in staten van de USA, en ook bij lokale overheden binnen Europa die met de moeilijkheden en gevolgen van de implicaties het huidige controlemechanisme geconfronteerd worden.

In het conflict van procedurele en politieke beperkingen van verdragsveranderingen versus de beweging naar een gemoderniseerd mondiaal drugscontrole regime, zal het systeem door een periode gaan van legale twijfelachtige interpretaties en hypocriete rechtvaardigingen van nationale veranderingen. En die situatie lijkt niet te veranderen tot een kookpunt is bereikt en een groep gelijkgestemde landen klaar is om de uitdagingen aan te gaan om de conflicten en inconsistenties te beslechten. Deze kwestie dringt zich op binnen de internationale agenda waarbij het niet langer de vraag is of er valide redenen zijn om de drugsverdragen te herijken en te veranderen, maar eerder wanneer en hoe. De vraag is of er snel genoeg een mechanisme gevonden kan worden om met de groeiende spanningen om te gaan en het huidige systeem ordentelijk te transformeren naar een die meer toepasbaar is voor lokale problemen en prioriteiten en die meer overeenkomt met hedendaagse wetenschappelijke basisregels en VN-normen. Zo niet, zal een massale groep zich gedwongen voelen om uit het huidige systeem van beperkingen te stappen en gebruik te maken van een van de vele mogelijkheden om voorbehouden en veranderingen door te voeren of door in te zetten op een optie voor het toegestaan van een mechanisme om de doelstellingen van drugsveranderingen te bewerkstelligen die volgens hen het meeste bijdragen aan bescherming van de volksgezondheid en de veiligheid van hun volk.

Reflectie - dit rapport geeft een doorkijk hoe de geschiedenis van drugsverdragen tot stand is gekomen en maakt een analyse van hedendaagse ontwikkelingen waarbij verandering van drugscontrole regimes de boventoon voeren. Alleen is het zo’n complexe materie dat er geen duidelijke strategie aan kan worden gegeven hoe cannabis uit de repressieve drugsverdragen zou kunnen verdwijnen, daarbij kunnen voorbeelden als in Colorado en Uruguay wel mogelijke handvaten bieden.

Trans National Institute (TNI), 07-03-2014 The Rise and Decline of Cannabis Prohibition

Nieuws

Video's